Over lelijke groene stoelen en een glijbaan

image

Ik ben er achter gekomen. De nare maar ware waarheid. Vliegen is verschrikkelijk. Dat weet ik nu al, en ik heb nog niet eens gevlogen….. Op dit moment zit ik in een lelijk groen stoeltje naast twee Engelse vrouwen te wachten op een vliegtuig met drie kwartier vertraging. Ik zit hier al ongeveer een uur. Dat klinkt heel kort, in elk geval voelde het als een hele dag. Erger. Twee dagen.  Godzijdank heb ik, het klinkt heel kinderachtig, een kleurboek meegenomen.

imageimage

 

Dit is hem hoor! Helemaal blij mee. Ik ben al begonnen met een paar vogeltjes, voor Moederdag. Ik heb ook nog een veel te volle etui meegenomen ( eerste foto) met heel erg veel potloden, en een paar stiften. Op de achtergrond van deze foto zie je trouwens de lelijke groene stoel waar ik op zit. Er is ook een glijbaan in der enorme wachtruimte, er zitten allemaal kinderen kunstjes op te doen ( koprollen maken, achteruit oplopen, half van de  glijbaan glijden, heel hard vallen en daarna dubbel liggen). Ik ging er net ook van af en was een beetje de loser omdat ik niet en salto maakte en daarna heel hard op mijn buik landde. Toen heb ik de hoop op gegeven. Vooral omdat het allemaal kinderen zijn van vijf. Of zoiets. Ik blijf lekker bloggen, en kleuren, en op het vliegtuig wachten. En ik ga niet meer van de glijbaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s